ស្រ្តីមានគ៌រនិងក្រោយសំរាល
បន្ថែមទម្ងន់ប៉ុន្មានទើបត្រឹមត្រូវក្នុងពេលពពោះ?
ពេលមានផ្ទៃពោះតើអ្នកត្រូវការទទួលទានសម្រាប់មនុស្ស២នាក់ឬទេ?ការណែនាំថ្មីៗនេះរបស់អ្នកជំនាញការអាមេរិកនឹងបង្ហាញពីចំនួនទម្ងន់ដែលង្នកត្រូវបង្កើនយ៉ាងតិចដែលគួរភ្ងាក់ផ្អើលបើអ្នកជាមនុស្សធាត់ស្រាប់។
សារមួយដែលសំខាន់បំផុតស្តីពីការណែរនាំថ្មីនេះដោយមន្ទីរវេជ្ជសាស្ត្រជាតិអាមេរិកបានផ្សាយជាសាធារណះថាចូរព្យាយាមបង្កើនទំងន់សុខភាពរឹងមាំមុនពេលមានផ្ទៃពោះពីព្រោះបើអ្នកស្ថិតក្នុងស្ថានភាពរាងកាយរឹងមាំនោះកូនរបស់អ្នកក៏មានរាងកាយរឹងមាំដែរ។
ទារកកើតមកក្នុងស្ថានភាពម្តាយលើសទម្ងន់នឹងមានឪកាសច្រើនក្នុងការកើតមុនខែហើយពេលក្រោយមកក្មេងនោះអាចនឹហធាត់លើសទម្ងន់។
នេះគឺជាការណែនាំលំដាប់ជាតិនៃប្រទេសអាមេរិកជាលើកដំបូងបង្អស់ស្តីពីទម្ងន់នៅពេលមានផ្ទៃពោះចាប់ពីឆ្នាំ១៩៩០មក។
ជាមួយនឹងស្ត្រីដែលមានទម្ងន់ធម្មតាដែលវាស់ដោយថ្លឹងBMI គួរតែបង្កើនទម្ងន់ពី១១ដល់១៥គីឡូក្រាមពេលមានគរ៌។BMI (គិតដោយទម្ងន់ចែកឪ្យកម្ពស់និងទទឹងស្មើរគ្នាដោយម៉ែត្រ)ធម្មតាគឺនៅចន្លោះ១៨,៥និង២៤,៩។
*ជាមួយស្ត្រីលើសទម្ងន់(BMIពី២៥ដល់២៩,៩)គួរបង្កើនទម្ងន់ពី៦,៥គីឡូក្រាមដល់១១គីឡូក្រាម។
*ចំពោះស្ត្រីធាត់ខ្លាំង(BMIពី៣០ឡើងទៅ)គួរបង្កើនពី៥គីឡូក្រាមដល់៩គីឡូក្រាម។
*ចំណែកស្ត្រីស្គម(BMIតិចជាង១៨,៥)គួរតែបង្កើនទម្ងន់ចាប់ពី១២,៦ដល់១៨គីឡូក្រាម។
ជារួមស្ត្រីដែលមានទម្ងន់ស្រាលនិងទម្ងន់ធម្មតាគួរបង្កើនទម្ងន់ប្រហែល០,៤៥គីឡូក្រាមជារៀងរាល់សប្តាហ៏ក្នុងតំណាក់កាលទី២និងទី៣នៃការពពោះ។ស្រ្តីដែលលើសទម្ងន់និងធាត់ខ្លាំងគួរបង្កើនត្រឹមតេ០,២៥គីឡូក្រាមជារៀងរាល់សប្តាហ៏ប៉ុណ្ណោះ។
បញ្ហាឈឺខ្នងចង្កេះរបស់ស្រ្តីមានផ្ទៃពោះ
ជាអាការយ៉ាងសាមញ្ញធម្មតាដែលកើតមានជាទូទៅចំពោះស្ត្រីមានផ្ទៃពោះដែលអាចកើតមានចាប់តាំងពីខែដំបូងៗរហូតដល់ពេលសម្រាលតែម្តង……។ នៅពេលផ្ទៃពោះរបស់ស្ត្រីកាន់តែធំទៅៗខ្នងស្ត្រីមានភាពកោងកាន់តែខ្លាំងដើម្បីទ្រទម្ងន់ពោះដោយសារសាច់ដុំយឺតទាញដែលធ្វើឲ្យអ្នកមានអារម្មណ៏ឈឺខ្នងហើយខណះដែលស្បូនរបស់អ្នកកាន់តែរីកធំពេលនោះពោះរបស់អ្នកកាន់តែហុចទៅមុខធ្វើឲ្យកាន់តែមានសម្ពាធទៅលើខ្នងផ្នែកខាងក្រោមនិងមានការកើនឡើងនៃអ័រម៉ូនរេឡាក់ស៊ីន(Relaxin ) ។ទាំងអស់នេះជាហេតុបណ្តាលឲ្យសរសៃទាំងឡាយមានការទាញពោះនិងបង្កើនកម្លាំងយឺតទៅលើខ្នងធ្វើឲ្យមានការឈឺខ្នង។ទោះជាយ៉ាងណាមានវីធីជាច្រើនក្នុងការសម្រាលអាការឈឺខ្នងដូចជា :
-នៅពេលអង្គុយទោះជានៅផ្ទះឬនៅកន្លែងធ្វើការក្តីអ្នកត្រូវអង្គុយត្រង់ខ្នងនិងពូកទ្រាប់ត្រូវរឹងល្មមមិនត្រូវអង្គុយគងទាក់ខ្លាឡើយព្រោះនឹងធ្វើអោយឆ្អឹងត្រគាករបស់អ្នកមានសភាពផ្អៀងធ្វើអោយសាច់ដុំខ្នងធ្វើកាមិនល្អ។
- ត្រូវសំរាកអោយបានញឹកញាប់ដោយដើរឬឈរឬពន្លាតសរសៃរសសូងយ៉ាងតិចមួយម៉ោងម្តងព្រោះបើអង្គុយយូរពេកនឹងធ្វើឲ្យអ្នកឈឺខ្នងកាន់តែខ្លាំង។
- អ្នកមិនត្រូវឈរយូពេកទេប្រសិនបើការងាររបស់អ្នកតម្រូវអោយឈរគួរដាក់ជើងម្ខាងនៅលើកំណល់ទ្ររដើម្បីទ្រទម្ងន់ខ្លួននិងបន្ថយសម្ពាធទៅលើខ្នងផ្នែកខាងក្រោយរបស់អ្នក។
- ចៀសវាងលើករបស់ធ្ងន់ៗតែបើអ្នកចាំបាច់ត្រូវលើកអ្នកត្រូវលើវាដោយយឺតៗ។រក្សារលំនឹងរាងកាយរបស់អ្នកដោយឈរកន្ធែកជើងបន្តិចបន្ទន់ជង្គង់(មិនមែនប្រើខ្នងទេ)។
- រក្សារទម្ងន់ខ្លួនរបស់អ្នកឲ្យបានសមល្មមដើម្បីកុំឥ្យពិបាកដល់ឆ្អឹងខ្នង។
- មិនត្រូវពាក់ស្បែកជើងកែងចោតពេកនោះទេគួរប្រើស្បែកជើងទាប។
- ពូកគេងរបស់អ្នកត្រូវរឹងសមល្មមបើមិនដូច្នេះទេគួរដាក់បន្តះក្តារទ្រាប់ពីក្រោមក្នុងអមឡុងពេលមានផ្ទៃពោះ។
- គួរប្រើទ្រនាបទ្រពោះដែលចេញម៉ូដសម្រាប់ស្ត្រីមានផ្ទៃពោះដើម្បីកាត់បន្ថយទម្ងន់ពោះពីឆ្អឹងខ្នង។
- មិនត្រូវឈោងយករបស់ពីទីខ្ពស់ៗគួររកកំណល់ជាន់ឡើង។
- គិតនូវអ្វីដែលល្អៗចិត្តដែលស្ងប់នាំមកនូវភាពធូរស្រាលនៃរាងកាយជាពិសេសខ្នង។អ្នកអាចសាកល្បងធ្វើលំហាត់ប្រាណបែបយោគះដែលនឹងជួយឲ្យមានភាពធូរស្រាលទាំងកាយទាំងចិត្តនិងអារម្មណ៏របស់អ្នក។
- ផ្អៀងត្រគាកខ្លះដើម្បីពង្រីកសាច់ដុំពោះ។
- បន្ថយការចុករួយសាច់ដុំដោយការស្អំត្រជាក់និងស្អំក្តៅឆ្លាស់គ្នារៀងរាល់១៥នាទីម្តងឬងូតទឹកក្តៅឧណ្ហៗឬបើកទឹកផ្កាឈូកម៉ាស្សាខ្នង។
- គួរទទួលការម៉ាស្សារសម្រាប់អ្នកមានផ្ទៃពោះ(លើសពី៣ខែឡើងទៅ)ដោយងអ្នកជំនាញផ្នែកម៉ាស្សាស្រ្តីមានផ្ទៃពោះឬអាចប្រើការព្យាបាលបំបាត់ដោយវីធីចាក់ម្ជុលវិទ្យាសាស្រ្តឬចាប់សរសៃ។
វីធីច្របាច់ទឹកដោះទុកឪ្យកូនបៅ
មាតាដែលបំបៅកូនដោយទឹកដោះខ្លួនឯងនៅពេលត្រូវការរក្សារទឹកដោះដែលច្រើនលើសគួរស្វែងយល់ពីការច្របាច់ទឹកដោះរក្សាទុកឲ្យកូនបៅឲ្យបានត្រឹមត្រូវ… ។
*វីធីច្របាច់ទឹកដោះ:
១.លាងដៃឲ្យស្អាតសម្អាតដបសំរាប់ដាក់ទឹកដោះរាល់លើកមុននឹងយកមកប្រើ។
២.ម៉ាស្សារជារង្វង់ជុំវិញសុដនដោយការច្របាច់ស្រាលៗពីបរិវេណក្រៅមកកាន់បរិវេណចុងដោះជុំវិញក្បាល់ដោះស្រាលៗដោយការប្រើម្រាមដៃទាញឬឈ្លីចុងដោះ។
៣. អាចស្អំសុដន់ដោយក្រាត់ជ្រលក់ទឹកក្តៅ៣-៥នាទីមុននឹងម៉ាស្សាដោះនឹងធ្វើឲ្យដោះហូរចេញបានស្រួលនិងទទួលទានទឹកឲ្យបានច្រើនព្រមទាំងនប្ថយភាពតានតឹងក្នុងអារម្មណ៏មុននឹងច្របាច់ឬបូមទឹកដោះ។
៤.ច្របាច់ទឹកដោះដោយបប្រើម្រាមមេដៃដាក់លើក្បាលដោះខាងលើចំណែកម្រាមចង្អុលដៃដាក់ខាងក្រោមសង្កត់ចូលទៅរកដោះសឹមច្របាច់ម្រាមចូលគ្នានោះទឹកដោះនឹងហូរចេញមកទើបលែងដៃរួចចាប់ផ្តើមសារជាថ្មី។
៥.ធ្វើម្តងទៀតសង្កត់ច្របាច់រួចលែងច្របាច់ជុំវិញដោះដើម្បីឲ្យទឹកដោះហូរអស់រួចហើយរក្សារទុកទឹកដោះក្នុងដបដែលបានត្រៀមទុក។
៦.ពេលច្របាច់ទឹកដោះរួចហើយគួរយកទឹកដោះ២-៣តំណក់លាបក្បាលដោះទាំងសងខាងទុកឲ្យស្ងួតសិនមុននឹងពាក់អាវទ្រនាប់វិញ។
*ការរក្សារទឹកដោះ
១.ទឹកដោះដែលរក្សារទុកក្នុងទូទឹកកកក្នុងថតក្លាសេ្សធម្មតាគួរយកមកទុកនៅក្រៅទូទឹកកកដើម្បីឲ្យបាត់ត្រជាក់ឬត្រាំទឹកក្តៅឧណ្ណ(មិនមែនខ្លាំងឬយកទៅកម្តៅលើភ្លើងឬក៏ដាក់ក្នុងចង្រ្កានម៉ៃក្រូវេវនោះទេព្រោះអាចអោយវាបាត់បង់សារធាតុអាហារអង្គបដិបកូនិងវីតាមីនមួយចំនួយ)។
២.ទឹកដើដែលរក្សារទុកក្នុងថតក្លាសេ្សកកគួរផ្លាស់យកមកដាក់ក្នុងថតទូក្លាស្សេធម្មតាជាមុនសិនដើម្បីអោយវារលាយរួចសឹមមក្តៅអោយទារកបៅនៅពេលត្រូវកា។
៣.ទឹកដោះដែលរលាយបន្ទាប់ពិក្លាស្សេហើយអាចចរក្សារទុកបាន២៤ម៉ោងទៀតក្នុងថតក្លាស្សេធម្មតាតែមិនគួរយកវាមកក្លាស្សេម្តងទៀតនោះទេហើយទឹកដោះដែលទារកបៅមិនអស់មិនត្រូវយកមកក្លាស្សេទុកអោយទារកបៅម្តងទៀតទេ។
បញ្ហាចុករួយស្រពន់កាយរបស់ស្រ្តីកូនខ្ចី
មាតាខ្លះអាចជួបអាការឈឺជើងបន្ទាប់ពីគេងឬអង្គុយយូរនៅពេលក្រោកឈរឡើងហាក់ដូចមានអារម្មណ៏ថាជាប់កជើងធ្វើឲ្យដើរមិនសូវស្រួលលុះដើរមួយសន្ទុះអាការឈឺក៏បាត់ទៅវិញ។បែបនេះគឺមូលហេតុមកពីកជើងមិនបានកម្រើកជាយូរឬអាចមានអាការសាច់ដុំរួយស្រពន់ដោយសារអង្គុយឈរគេងឬដើរយូរពេក។ក្នុងពេលបំបៅដោះទារកជួនកាលអាចប្រើពេលយូដូច្នេះមាតាគួររៀបចំឥរិយាបថឲ្យបានសមស្របឧស្សារផ្លាស់ប្តូរឥរិយាបថរបស់ខ្លួននិងគួរមានឧបករណ៏ជំនួយដូចជាខ្នើយសម្រាប់កល់ជើងឬទ្រដៃជចាដើមដើម្បីឲ្យបានកម្រិតខ្ពស់សមស្របសម្រាប់ការបំបៅទារកជៀសវាងរួយស្រពន់ដៃជើង។មាតាខ្លះយល់ថាអាការរួយស្រពន់ដែជើងទាំងនេះមានមូលហេតុមកពីការសម្រាលកូនគឹជាការយល់ខុសព្រោះរឿងនេះទាក់ទងនឹងការរៀបចំឥរិយាបថរបស់ខ្លួនច្រើនជាង។
